Selecteer een pagina

Wat kun je jezelf soms vastzetten, letterlijk gevangen houden in een kooitje waar je niet meer uit kunt. Tenminste, dat is waar je heilig van overtuigd bent. Natuurlijk kun je er zelf weer uit, maar soms zie je echt niet hoe. ⁠

Ik zat er in. Het was een volle kooi samen met weggedrukte emoties, schaamte, schuldgevoel, angsten, onzekerheden en allerlei zooi waar je echt niet vrolijk van wordt. Ik was een meester in het wegstoppen, vergeten dat ik eigenlijk in een kooitje zat en doen alsof die hele verdomde kooi niet eens bestond. Maar ik zat er in, of ik het nu leuk vond of niet. ⁠

Er was voor mij maar één manier om er uit te komen en dat heb ik liefdevol mogen zien door een spiegel van mensen om mij heen. Het ging om zuiver zijn, mijn waarheid vinden, mijn gevoelens recht aankijken en ze er te laten zijn. ⁠

Pas op het moment dat ik naar de pijn in mijn lichaam toe durfde te gaan, het durfde aan te kijken wat er nog zat, het te doorleven en te voelen, zag ik het deurtje open gaan. Het was hard, pijnlijk, rauw en intens. Persoonlijke groei is niet alleen mooi en prachtig. Het is juist dit. Op de meest donkere en pijnlijke momenten leer je jezelf kennen. En groei je. En dat is het mooiste geschenk dat er bestaat. ⁠