Selecteer een pagina

Ben jij wel eens boos? En hoe ga je daar dan mee om?⁠

Ikzelf ken deze emotie niet zo goed als mijn dochtertje Fenna. Echt boos word ik pas wanneer mensen echt veel te ver over mijn grenzen gaan, en dat gebeurt gelukkig vrijwel nooit. Toch kennen we allemaal wel dat gevoel dat je ergens boos om bent, dat je iets onterecht vindt en het liefst alles om je heen in elkaar zou trappen!⁠

Onderdrukte boosheid is als gif voor je lichaam. Het stapelt zich op, en kan dan bij het minste geringste ontploffen. Hoe mooi voorbeeld zijn onze kinderen dan! Fenna is een temperamentvol dametje van 5, die meester is in het uitdrukken van haar boosheid. Stampen, schreeuwen, met haar knuffels gooien, als zij boos is, is het huis te klein. ⁠

Maar ze raast uit. Ze uit hoe ze zich voelt. Ik laat haar d’r gang gaan, zolang ze haar woede bij zichzelf houdt en geen anderen pijn doet. Na een paar minuten kom ik bij haar, zeg ik niets, knuffelen we en is het weer goed. En kunnen we in alle rust praten over wat er was gebeurd. ⁠

Wat een voorbeeld kunnen wij volwassenen daar aan nemen. We vinden het al snel gek, maar pak dat kussen maar eens. Schreeuw er in, sla er op, je zult zien hoe het je oplucht. De eerste keer is super gek en je hoopt dat niemand je kan horen. Ik voelde me een idioot, maar het lucht op, echt! Gaat dit je nog een stapje te ver? Pak de volgende keer een handdoek, en wring het in je handen zo strak mogelijk. Je zult merken dat de boosheid op die manier uit je handen glipt. ⁠⁠